KNMC op bezoek
Cote dAzur aan de Schinkel, het bezoek van leden van de KNMC aan de haven.
Het begon allemaal ergens in maart. Indra kreeg een telefoontje van ene Chris de Ruyter, toertochtleider bij de Koninklijke Nederlandsche Motorboot Club.
Of de Schinkel een aantal schepen (en dan bedoel ik grote schepen) kon ontvangen voor een weekend in juni.
Chris was in het verre verleden lid geweest van de Koenen en had natuurlijk eerst daar geļnformeerd. Aangezien de Koenen niet aan zijn verzoek kon voldoen, werd verder gezocht en ontdekte hij, dat de Schinkel lid is van de KNMC.
Dat Chris de tocht goed had voorbereid bleek wel uit het feit, dat hij ons een gedetailleerde lijst met deelnemers en hun schepen en hun wensenlijst voor dat weekend stuurde.
Na het lezen van deze schepenlijst, moest ik wel even achter mijn oren krabben. Las ik het wel goed? Een gemiddelde scheepslengte van 15,50 meter? Oj, gaan we dat wel redden qua ligplaatsen en hoe zit het met de diepgang van die vloot?
Okee, een groep schepen van een andere watersportvereniging in een keer ontvangen waren we wel gewend, maar de maximale bootlengtes haalden het toch niet bij de lengtes van de komende bezoekers, 18,50 meter, 19 meter en zelfs een jacht, de Temporalis van 21 meter!
Na overleg besloten wij dat wij wel aan het verzoek konden voldoen en gaven wij Chris groen licht voor het weekend van de 11e tot en met de 13e juni 2010.
Begin juni verzocht ik Chris om naar de haven te komen om aan de hand van zijn kennis van de schepen met ons een rondje haven te maken. Meten is weten en wij wilden voorkomen dat wij de groep moesten teleurstellen omdat de boten toch te groot zouden zijn voor de haven.
Op 1 juni maakte Chris met Indra en anderen een rondje door de haven en werden de boten ingepland. Indra maakte aan de hand daarvan een overzicht van de ligplaatsen voor de boten, dat bij aankomst een grote hulp bleek te worden.
Ondertussen hadden Wil en Ric de logistiek voor de bar (lees vergroten van de drankvoorraad voor vrijdag) en het ontbijt op zondag 13 juni geregeld.
D-Day.
Vrijdag, 11 juni hadden Indra, Paul en ik afgesproken om in de ochtend nog wat boxen leeg te maken voor de bezoekers.
Tegen een uur of elf waren wij klaar om de vloot te ontvangen, die omstreeks 14.30 uur zou arriveren.
Indra had op 10 juni nog contact gehad met de KNMC om een vlag te regelen, want onze vlag van de KNMC was onvindbaar.
En yes, op vrijdagmorgen lag de KNMC vlag in onze brievenbus en werd deze in de mast gehangen!
Rond 14.00 uur belde Chris mij op. De boten waren op dat moment de draaibrug bij Schiphol-Oost aan het passeren. Wat een timing!
Ik stapte hierna in de Rescue om de boten tegemoet te varen en ik was net op tijd, want op het moment dat ik op het Nieuwe Meer aankwam, zag ik de Armada al aankomen varen, aangevoerd door Chris met de Filia-Maris.
Chris had een strakke planning gemaakt. De boten bleven op het Nieuwe Meer dobberen tot Chris hen met de marifoon een voor een naar binnen zou roepen en de boten met onze hulp zou afmeren aan de Schinkel.
Chris volgde de Rescue richting de haven, met in zijn kielzog drie grote jachten.
Hijzelf ging naar onze passantensteiger, terwijl ik de drie jachten hielp bij het afmeren aan de lange steiger bij het Noordlandje.
Het waren echt serieuze schepen. Dat zou nog wat worden dacht ik bij mijzelf.
Nadat deze jachten waren afgemeerd ging ik richting de haven, waar Chris al druk bezig was om de een na de andere boot binnen te roepen en met hulp van enkele Schinkelaars af te laten meren.
Het werd passen en meten en het bleek, dat hier en daar de planning moest worden aangepast, om te zorgen dat de boten van onze achterliggende buren vrije doorgang bleven houden.
Op een gegeven moment had ik een van de gasten, Eddy van Bergen aan boord van de Rescue, die mij spontaan begon te helpen bij het organiseren van de ligplaatsen.
Op het moment dat alle boten vast lagen gingen Chris en ik de boten langs om te zien of alles in orde was.
Bij het Noordlandje bleek, dat daar zes grote jachten lagen afgemeerd.
Met de Westenwind, die op dat moment heerste, was dat geen probleem, maar stel dat de wind zou draaien, waren de dukdalf en de drie meerpaaltjes dan voldoende om die tonnen staal gezekerd te houden?
Wij waren bang van niet en opnieuw werden enkele Schinkelboten verplaatst om drie van de jachten te kunnen herbergen.
Nadat ook dat was gelukt, daalde er een rust over de haven en maakte ik nog een rondje met de Rescue of alles in orde was.
Vanaf het water was het een indrukwekkend gezicht om tegen die flatgebouwen op te kijken, ik waande mij echt in een jachthaven aan de Franse Zuidkust. Het ene schip was nog mooier dan de andere.
Ondertussen was de BBQ catering voor het gezelschap aangekomen, die op het terras bij de kantine het diner ging voorbereiden en werd de bar door Wil en Ric geopend.
Zelfs een muzikant was ingehuurd, die met zijn trekzak vele klassiekers ten gehore bracht waarop driftig werd meegezongen.
Tegen 22.00 uur werd de avond afgesloten en keerden de gasten naar hun boten.
Het was een enerverende dag aan de Schinkel, met de ervaring rijker dat wij ook groepen in deze orde van grootte kunnen ontvangen.
Wordt vervolgd.
Theo
Kijk hier voor meer fotos.
Het begon allemaal ergens in maart. Indra kreeg een telefoontje van ene Chris de Ruyter, toertochtleider bij de Koninklijke Nederlandsche Motorboot Club.
Of de Schinkel een aantal schepen (en dan bedoel ik grote schepen) kon ontvangen voor een weekend in juni.
Chris was in het verre verleden lid geweest van de Koenen en had natuurlijk eerst daar geļnformeerd. Aangezien de Koenen niet aan zijn verzoek kon voldoen, werd verder gezocht en ontdekte hij, dat de Schinkel lid is van de KNMC.
Dat Chris de tocht goed had voorbereid bleek wel uit het feit, dat hij ons een gedetailleerde lijst met deelnemers en hun schepen en hun wensenlijst voor dat weekend stuurde.
Na het lezen van deze schepenlijst, moest ik wel even achter mijn oren krabben. Las ik het wel goed? Een gemiddelde scheepslengte van 15,50 meter? Oj, gaan we dat wel redden qua ligplaatsen en hoe zit het met de diepgang van die vloot?
Okee, een groep schepen van een andere watersportvereniging in een keer ontvangen waren we wel gewend, maar de maximale bootlengtes haalden het toch niet bij de lengtes van de komende bezoekers, 18,50 meter, 19 meter en zelfs een jacht, de Temporalis van 21 meter!
Na overleg besloten wij dat wij wel aan het verzoek konden voldoen en gaven wij Chris groen licht voor het weekend van de 11e tot en met de 13e juni 2010.
Begin juni verzocht ik Chris om naar de haven te komen om aan de hand van zijn kennis van de schepen met ons een rondje haven te maken. Meten is weten en wij wilden voorkomen dat wij de groep moesten teleurstellen omdat de boten toch te groot zouden zijn voor de haven.
Op 1 juni maakte Chris met Indra en anderen een rondje door de haven en werden de boten ingepland. Indra maakte aan de hand daarvan een overzicht van de ligplaatsen voor de boten, dat bij aankomst een grote hulp bleek te worden.
Ondertussen hadden Wil en Ric de logistiek voor de bar (lees vergroten van de drankvoorraad voor vrijdag) en het ontbijt op zondag 13 juni geregeld.
D-Day.
Vrijdag, 11 juni hadden Indra, Paul en ik afgesproken om in de ochtend nog wat boxen leeg te maken voor de bezoekers.
Tegen een uur of elf waren wij klaar om de vloot te ontvangen, die omstreeks 14.30 uur zou arriveren.
Indra had op 10 juni nog contact gehad met de KNMC om een vlag te regelen, want onze vlag van de KNMC was onvindbaar.
En yes, op vrijdagmorgen lag de KNMC vlag in onze brievenbus en werd deze in de mast gehangen!
Rond 14.00 uur belde Chris mij op. De boten waren op dat moment de draaibrug bij Schiphol-Oost aan het passeren. Wat een timing!
Ik stapte hierna in de Rescue om de boten tegemoet te varen en ik was net op tijd, want op het moment dat ik op het Nieuwe Meer aankwam, zag ik de Armada al aankomen varen, aangevoerd door Chris met de Filia-Maris.
Chris had een strakke planning gemaakt. De boten bleven op het Nieuwe Meer dobberen tot Chris hen met de marifoon een voor een naar binnen zou roepen en de boten met onze hulp zou afmeren aan de Schinkel.
Chris volgde de Rescue richting de haven, met in zijn kielzog drie grote jachten.
Hijzelf ging naar onze passantensteiger, terwijl ik de drie jachten hielp bij het afmeren aan de lange steiger bij het Noordlandje.
Het waren echt serieuze schepen. Dat zou nog wat worden dacht ik bij mijzelf.
Nadat deze jachten waren afgemeerd ging ik richting de haven, waar Chris al druk bezig was om de een na de andere boot binnen te roepen en met hulp van enkele Schinkelaars af te laten meren.
Het werd passen en meten en het bleek, dat hier en daar de planning moest worden aangepast, om te zorgen dat de boten van onze achterliggende buren vrije doorgang bleven houden.
Op een gegeven moment had ik een van de gasten, Eddy van Bergen aan boord van de Rescue, die mij spontaan begon te helpen bij het organiseren van de ligplaatsen.
Op het moment dat alle boten vast lagen gingen Chris en ik de boten langs om te zien of alles in orde was.
Bij het Noordlandje bleek, dat daar zes grote jachten lagen afgemeerd.
Met de Westenwind, die op dat moment heerste, was dat geen probleem, maar stel dat de wind zou draaien, waren de dukdalf en de drie meerpaaltjes dan voldoende om die tonnen staal gezekerd te houden?
Wij waren bang van niet en opnieuw werden enkele Schinkelboten verplaatst om drie van de jachten te kunnen herbergen.
Nadat ook dat was gelukt, daalde er een rust over de haven en maakte ik nog een rondje met de Rescue of alles in orde was.
Vanaf het water was het een indrukwekkend gezicht om tegen die flatgebouwen op te kijken, ik waande mij echt in een jachthaven aan de Franse Zuidkust. Het ene schip was nog mooier dan de andere.
Ondertussen was de BBQ catering voor het gezelschap aangekomen, die op het terras bij de kantine het diner ging voorbereiden en werd de bar door Wil en Ric geopend.
Zelfs een muzikant was ingehuurd, die met zijn trekzak vele klassiekers ten gehore bracht waarop driftig werd meegezongen.
Tegen 22.00 uur werd de avond afgesloten en keerden de gasten naar hun boten.
Het was een enerverende dag aan de Schinkel, met de ervaring rijker dat wij ook groepen in deze orde van grootte kunnen ontvangen.
Wordt vervolgd.
Theo
Kijk hier voor meer fotos.
